പുഴയുടെ തേങ്ങൽ

പ്രളയങ്ങൾക്ക് മുൻപ്

പുഴയോട് പ്രണയമായിരുന്നു

വേനലിൽ തൊണ്ട നിറഞ്ഞ

പുഴകൾ വിരളമായിരുന്നു

കുംഭവെയിലലകളെ

മുഖമേറ്റു വാങ്ങിയപ്പോൾ

തുടിച്ച് കുളിക്കാൻ മനം കൊതിച്ചു

ആ നന്മ ഗ്രാമത്തിലെ പുഴയിൽ

ഭൂതകാലം മന്ത്രിച്ച

പുഴയുടെ ചരിതം

കളയായി തള്ളിയല്ലോ

പുതുയുഗത്തിൻ അധിപർ

പുഴയ്ക്ക് കാവലായ്

ഞാനുണ്ടെന്നർഥിക്കും നാവ്

പക്ഷേ ഉടൽ ചലിച്ചീലാ

മനസ്സ് പാഞ്ഞില്ല

കുളിച്ച് കയറാൻ പുഴയിലേക്ക് ചാടി

എന്നാൽ കൂർത്ത കല്ലുകൾ

നെഞ്ചിൽ തറച്ചു

നെഞ്ച് വിങ്ങി വിങ്ങി

പറഞ്ഞു ഇവിടെ വെള്ളമില്ല

സഞ്ചാരികൾക്കിത് പുഴ

പുഴയ്ക്കോ ഇത് മരുഭൂമി

വരണ്ട് കരയുന്ന ഭൂമി

എന്റെ മനസ്സും മരുഭൂമിയായി

മിനു മരിയ രാജൻ